background
Image

"Odpowiedział mu Jezus:
'Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie'"
EW. JANA 14:6 

Image

Odwiedź Nas

Zapraszamy na niedzielne nabożeństwa, w każdą niedzielę, o godz. 11:00.

Więcej
Image

Nauczanie

Wejdź lub subskrybuj kanał YouTube, aby posłuchać kazań i wykładów Pisma Świętego.

Więcej
Image

Poznaj Nas

Zapoznaj się z treścią naszej strony i dowiedz się kim jesteśmy i w co wierzymy.

Więcej
background

KIM SĄ BAPTYŚCI

Jesteśmy Kościołem Chrześcijańskim, formalnie wpisanym do Rejestru Kościołów i regulowanym Ustawą z dnia 30 czerwca 1995 r. o stosunku Państwa do Kościoła Chrześcijan Baptystów w RP. Działamy charytatywnie, organizujemy różnego rodzaju obozy, półkolonie i konferencje teologiczne, a cotygodniowo spotykamy się na niedzielnych nabożeństwach,  i raz w tygodniu rozważamy prawdy Pisma Świętego na mniej formalnych spotkaniach domowych. Naszym pragnieniem jest żyć dla chwały Bożej w każdym aspekcie naszego życia.

TROCHĘ HISTORII

Kościół Baptystów Jest Kościołem Chrześcijańskim. Powstał na przełomie XVI i XVII wieku jako jeden z nurtów Reformacji. Na świecie skupia ponad 100 milionów osób. Baptystami było i jest wielu innych wybitnych mężów stanu, pisarzy, naukowców i przemysłowców. W Polsce Kościół Chrześcijan Baptystów działa od około 150 lat. Pierwsze wspólnoty (zbory) typowo baptystyczne powstały w początkach XVII stulecia w Holandii i Anglii. Baptyści wystąpili wtedy z tak oczywistymi dzisiaj, a tak niezwykłymi wówczas, postulatami, jak:
     ♦  rozdział Kościoła od państwa,
     ♦  wolność sumienia i wyznania dla wszystkich,
     ♦  wzajemna tolerancja religijna.

Prześladowani za swe "wywrotowe" poglądy, emigrowali do Ameryki, gdzie założyli pierwsze państwo oparte na powyższych zasadach - Rhode Island. Położyli w ten sposób podwaliny dla powstania Stanów Zjednoczonych. Swymi ideami wywarli wielki wpływ na uchwalenie konstytucji tego kraju - pierwszego tego typu dokumentu na świecie. Również w dzisiejszych czasach są baptyści czynnie zaangażowani w duchową i moralną odnowę naszego świata.

NAZWA "BAPTYŚCI"

"Baptyści" (z j. greckiego "chrzciciele") to nazwa, która była im nadawana, ponieważ kwestionowali sensowność chrztu niemowląt. Uważali, że jako sprzeczny z nauką i praktyką Nowego Testamentu jest bezwartościowy, a nawet szkodliwy, bo sugeruje, że można być chrześcijaninem w sposób bierny - niejako "z urodzenia". Takiemu podejściu przeciwstawiali konieczność podjęcia przez każdego człowieka osobistej decyzji naśladowania Chrystusa, po której dopiero może nastąpić świadome przyjęcie chrztu wiary połączone z aktywnym włączeniem się w życie Kościoła. Wbrew pozorom takie postawienie sprawy nie spowodowało zawężenia oddziaływania Kościoła Baptystów jedynie na moralne i intelektualne elity. Bóg w swej łasce porusza różnych ludzi, toteż w ciągu swej prawie 400-letniej historii byli baptyści częścią wielu przebudzeń duchowych dosięgających swym zasięgiem wszystkich szczebli drabiny społecznej. W ich wyniku stali się w skali światowej jednym z głównych wyznań protestanckich.

BAPTYŚCI W POLSCE

Kościół Chrześcijan Baptystów prowadzi swą działalność w Polsce od prawie 150-ciu lat. Szczególny jej rozkwit przypada na lata międzywojenne, gdy na kresach wschodnich pod wpływem czytania Biblii rozpaliło się przebudzenie, w wyniku którego kilkadziesiąt tysięcy osób doświadczyło osobistego poznania Pana Jezusa Chrystusa. Rozwinęła się działalność wydawnicza: wydawano czasopisma w pięciu funkcjonujących wówczas w Polsce językach; oraz społeczna - Kościół utrzymywał sierociniec, dom starców, dom diakonis (sióstr miłosierdzia) i nowoczesny szpital. W czasie ostatniej wojny Kościół nasz został więcej niż zdziesiątkowany, zamarły całe, żywe uprzednio rejony. Choć jesteśmy nieliczni, nie ustajemy w modlitwach za nasz kraj - jego pomyślność i duchowe odrodzenie. Staramy się żyć pod przewodnictwem Słowa Bożego, gdyż doświadczyliśmy jego mocy w naszym własnym życiu i chcemy zachęcić innych, by z wiarą zwrócili się ku niemu. Organizujemy ewangelizacje i różnego typu kursy biblijne, zawsze jesteśmy gotowi służyć duchową pomocą wszystkim szukającym Boga.

W CO WIERZYMY

PIĘĆ HASEŁ REFORMACJI

Sola Scriptura — Sola Gratia — Sola Fide — Solus Christus — Soli Deo Gloria

  • PISMO

    Pismo Święte jest ostatecznym i wiarygodnym źródłem i autorytetem wiary i życia. Nie oznacza, to, że poza Biblią nie można znaleźć żadnej prawdy o świecie, ale że wszystko czego się dowiadujemy o świecie, o Bogu, o wszelkich innych autorytetach, powinno być interpretowane przez pryzmat Pisma Świętego. Pismo — nie autorytet Soborów i Papieży — zapewnia nam wszystko co jest niezbędne do poznania Boga i co jest wiążące w życiu dla Jego chwały. Każde słowo zawarte w 66 księgach Starego i Nowego Testamentu zostało natchnione przez Bożego Ducha. I ten też Duch pomaga nam zrozumieć Pismo i być Bogu posłusznym. (2 Tym. 3:16-17; 2 Piotra 1:20-21)

  • favorite

    ŁASKA

    Zbawienie przychodzi tylko z łaski Boga jako "niezasłużony dar", a nie jako nagroda za jakiekolwiek zasługi grzesznika (Ef 2, 8). Zbawienie jest więc w perspektywie protestanckiej niezasłużonym darem Boga danym człowiekowi poprzez Jezusa Chrystusa. Bóg jest jedynym źródłem łaski, a człowiek w żaden sposób nie może skłonić Boga do dania mu tej łaski lub zwiększenia jej zakresu (Ps 49,8-10). Bóg działa sam dla zbawienia człowieka.

  • WIARA

    Wiara jest podstawą usprawiedliwienia. Jako ludzie, odziedziczyliśmy grzeszność po naszym przodku, Adamie, i żyjemy zniewoleni grzechem. Ze względu na naszą naturę staliśmy się wrogami Boga i miłośnikami grzechu. Potrzebujemy ożywienia naszych serc, tak by móc w ogóle pokochać Boga i zacząć polegać na Chrystusie. Bóg, w swojej łasce, przez wiarę, daje nam nowe serce, tak byśmy dostąpili zbawienia, szukali Boga, poznawali Go, i chodzili Jego drogami. Możemy stanąć przed Bogiem jako usprawiedliwieni jedynie sprawiedliwością Chrystusa, którą Bóg poczytuje nam, tak jak nasz grzech został poczytany Jemu gdy oddał za nas życie na krzyżu. (Ef. 2:8-9; Rzym. 5:1)

  • CHRYSTUS

    Bóg objawił siebie człowiekowi w sposób ostateczny w osobie Jezusa Chrystusa. To On jest jedynym pośrednikiem między nami a Bogiem. To tylko w Jego imieniu jest zbawienie. I to tylko Jego śmierć może być przebłaganiem za grzechy. Jedynie poprzez łaskawe samo-objawienie się Boga w Chrystusie możemy dojść do poznania Boga oraz zbawienia z grzechów. (1 Tym. 2:5; Jana 14:6; Kol. 1:15; Dz.Ap. 4;12; Hebr. 4:5)

  • file_upload

    BOGU CHWAŁA

    Cała chwała należy się Bogu jedynie. To nie ulepszanie sobie życia, ale Boża chwała jest centralną motywacją zbawienia człowieka — choć życie z Bogiem zaiste staje się lepsze. Bóg jednak nie jest jedynie środkiem do jakiegoś celu. On jest i środkiem, i celem. Celem stworzenia i życia jest przynosić Bogu chwałę. Jak głosi XVII-wieczne Wyznanie Westminsterskie, “ostatecznym celem człowieka jest chwalić Boga i cieszyć się Nim na wieki.” (2 Kor. 10:31; Izaj. 43:7)

background
image

WYBRANE KAZANIE:
Modlitwa o Poznanie Boga

List do Efezjan 1:15-23

background

W CO WIERZYMY

  • Pismo Święte

    Wierzymy, że Pismo Święte zostało spisane przez ludzi natchnionych przez Boga i jest doskonałym skarbcem niebiańskich instrukcji; że Bóg jest jego autorem, zbawienie jego celem, a prawda bez najmniejszej domieszki błędu jego istotą; że objawia nam prawdę o Bogu, oraz zasady, według których Bóg nas osądzi; dlatego też Pismo jest i będzie do skończenia świata prawdziwą podstawą chrześcijańskiej jedności, oraz ostatecznym standardem oceny wszelkiego ludzkiego postępowania, wyznania, i opinii.

    II Tym. 3:16-17; II Tym. 3:15; Przyp. 30:5-6; Rzym 2:12, Filip 3:16, 1 Jana 4:1

  • Bóg

    Wierzymy, że Bóg Ojciec, pierwsza Osoba Trójcy, rozkazuje i rozporządza wszystkimi rzeczami zgodnie ze Swoim własnym celem i łaską (Ps 145:8-9; 1Kor 8:6). Jest On Stworzycielem wszystkich rzeczy (Rdz 1:1-31; Ef 3:9). Jako jedyny absolutny i wszechmocny Władca we wszechświecie, jest On suwerenny w stworzeniu, opatrzności i odkupieniu (Ps 103:19; Rz 11:36). Jego ojcostwo związane jest zarówno z Jego rolą w Trójcy, jak i Jego stosunkiem do ludzkości. Jako Stworzyciel jest Ojcem wszystkich ludzi (Ef 4:6), lecz jest On Ojcem duchowym jedynie wierzących (Rz 8:14; 2Kor 6:18). Bóg Ojciec ustanawia dla Swej własnej chwały wszystkie rzeczy, które mają się wydarzyć (Ef 1:11). On w sposób ciągły podtrzymuje, kieruje i rządzi wszystkimi stworzeniami i wydarzeniami (1Krn 29:11). W Swojej suwerenności nie jest autorem grzechu ani go nie aprobuje (Ha 1:13; J 8:38-47), ani też nie ogranicza odpowiedzialności moralnych i inteligentnych stworzeń (1P 1:17). Bóg Ojciec łaskawie wybrał przed założeniem świata tych, którzy będą do Niego należeć (Ef 1:4-6). Zbawia od grzechu wszystkich, którzy przychodzą do Niego przez Jezusa Chrystusa. Adoptuje jako Swoje własne dzieci wszystkich tych, którzy przychodzą do Niego i staje się przez tę adopcję Ojcem dla Swych własnych dzieci (J 1;12; Rz 8:15; Gal 4:5; Hbr 12:5-9).

    Wierzymy, że istnieje jeden, jedyny, żywy i prawdziwy Bóg, nieskończony, inteligentny Duch, którego imię to JAHWE, Stworzyciel i najwyższy Władca nieba i ziemi; niewymownie wspaniały w świętości, i godzien wszelkiej możliwej czci, zaufania i miłości; że Bóg jest Trój-jedyny w swej istocie, że w jedności istoty Boga istnieją trzy boskie osoby; Ojciec, Syn i Duch Święty; równe w swojej boskości i pełniące różne, lecz harmonijne funkcje w wielkim dziele zbawienia.

    Jan 2:24; Ps. 83:18; Rzym 1:20; Jer 10:10; II Mojż 15:11, Ps. 147:5; Iz 6:3; 1 Piotra 1:15-16; Obj 4:6-8; Mar 12:30; Obj 4:11; Mat 10:37; Jer 2:12-13; Mat 28:19; J 15:26; 1 Kor 12:4-6; 1 J 5:7; Jan 10:30; Jan 5:17; Jan 14:23; Jan 17:5 i 10; Dz. 5:3-4; 1 Kor 2:10-11; Filip 2:5-6, Efez 2:18; 2 Kor 13:14, Obj 1:4-5. 

    BÓG SYN

    Wierzymy, że Jezus Chrystus, druga Osoba Trójcy, posiada wszystkie boskie zalety i w tym jest On równy, współistotny i wieczny jak Bóg Ojciec (J 10:30; 14:9).

    Wierzymy, że Bóg Ojciec stworzył wszystko zgodnie ze Swoją własną wolą, przez Swego Syna, Jezusa Chrystusa, przez którego wszystkie rzeczy trwają w istnieniu i działaniu (J 1:3; Kol 1:15-17; Hbr 1:2).

    Wierzymy, że poprzez wcielenie (Bóg stający się człowiekiem), Chrystus jedynie zrezygnował z przywilejów boskości, ale nie ograniczył Swojej boskiej istoty w żadnym stopniu. W Swoim wcieleniu Jezus Chrystus, wiecznie istniejąca druga Osoba Trójcy, przyjął wszystkie istotne cechy człowieczeństwa i w ten sposób stał się Bogiem-Człowiekiem (Flp 2:5-8; Kol 2:9).

    Wierzymy, że Jezus Chrystus reprezentuje w Sobie człowieczeństwo i boskość w niepodzielnej jedności (Mi 5:2; J 5:23; 14:9-10; Kol 2:9).

    Wierzymy, że nasz Pan Jezus Chrystus był poczęty z dziewicy (Iz 7:14; Mt 1:23, 25; Ł 1:26-35); że był ucieleśnionym Bogiem (J 1:1, 14); oraz że celem tego ucieleśnienia było objawienie Boga, odkupienie ludzi, i sprawowanie rządów nad królestwem Bożym (Ps 2:7-9; Iz 9:6; J 1:29; Flp 2:9-11; Hbr 7:25-26; 1P 1:18-19).

    Wierzymy, że w Swym ucieleśnieniu Jezus Chrystus, druga Osoba Trójcy Świętej, zrezygnował ze Swojego prawa do pełnych przywilejów współistnienia z Bogiem, a przyjął na siebie rodzaj istnienia odpowiedni dla sługi, choć nigdy nie pozbawił się Swych boskich cech (Flp 2:5-8).

    Wierzymy, że nasz Pan Jezus Chrystus dokonał naszego odkupienia przez przelanie Swojej krwi i ofiarniczą śmierć na krzyżu, a także że Jego śmierć była dobrowolna, poniesiona za nas, zastępcza, pojednawcza i odkupieńcza (J 10:15; Rz 3:24-25; 5:8; 1P 2:24).

    Wierzymy, że na podstawie wystarczalności śmierci naszego Pana Jezusa Chrystusa, wierzący grzesznik jest uwolniony od kary za grzech, od mocy grzechu, a pewnego dnia również od samej obecności grzechu; i że jest uznany za sprawiedliwego, obdarowany życiem wiecznym i przyjęty do rodziny Bożej (Rz 3:25; 5:8-9, 2Kor 5:14-15; 1P 2:24; 3:18).

    Wierzymy, że nasze usprawiedliwienie jest zapewnione przez Jego dosłowne, fizyczne zmartwychwstanie oraz że wniebowstąpił i zasiada po prawicy Ojca, gdzie wstawia się za nami jako nasz Orędownik i Najwyższy Kapłan (Mt 28:6; Ł 24:38-39; Dz 2:30-31; Rz 4:25; 8:34; Hbr 7:25; 9:24; 1J 2:1).

    Wierzymy, że w powstaniu Jezusa Chrystusa z grobu Bóg potwierdził boskość Swego Syna i dał dowód, że Bóg przyjął zastępcze dzieło Chrystusa na krzyżu. Zmartwychwstanie Jezusa w ciele jest również gwarancją przyszłego zmartwychwstania do życia dla wszystkich wierzących (J 5:26-29; 14:19; Rz 1:4; 4:25; 6:5-10; 1Kor 15:20, 23).

    Wierzymy, że Jezus Chrystus powróci, żeby przyjąć kościół, który jest Jego Ciałem, do Siebie w czasie pochwycenia, a powracając ze Swym kościołem w chwale, ustanowi Swoje tysiącletnie królestwo na ziemi (Dz 1:9-11; 1Tes 4:13-18; Ap 20).

    Wierzymy, że Pan Jezus Chrystus jest Tym, przez którego Bóg będzie sądził całą ludzkość (J 5:22-23):
    — wierzących (1Kor 3:10-15; 2Kor 5:10)
    — mieszkańców ziemi żyjących podczas Jego powrotu w chwale (Mt 25:31-46)
    — zmarłych niewierzących przed Wielkim Białym Tronem (Ap 20:11-15)

    Jako Pośrednik między Bogiem a człowiekiem (1Tm 2:5), Głowa Jego Ciała - kościoła (Ef 1:22; 5:23; Kol 1:18), i przychodzący Król wszechświata, który będzie panował na tronie Dawida (Iz 9:6; Ł 1:31-33), jest On ostatecznym Sędzią wszystkich, którzy nie zaufali Mu jako Panu i Zbawicielowi (Mt 25:14-46; Dz 17:30-31).

    BÓG DUCH ŚWIĘTY

    Wierzymy, że Duch Święty jest Osoba boską, wieczną, bez swojego początku, posiadającą wszystkie cechy osobowości i boskości, w tym intelekt (1Kor 2:10-13), uczucia (Ef 4:30), wolę (1Kor 12:11), wieczność (Hbr 9:14), wszechobecność (Ps 139:7-10), wszechwiedzę (Iz 40:13-14), wszechmoc (Rz 15:13), i prawdziwość (J 16:13). We wszystkich boskich atrybutach jest On równy i współistotny z Ojcem i Synem (Mt 28:19; Dz 5:3-4; 28:25-26; 1Kor 12:4-6; 2Kor 13:14; Jr 31:31-34 z Hbr 10:15-17).

    Wierzymy, że dziełem Ducha Świętego jest realizacja boskiej woli w stosunku do całego rodzaju ludzkiego. Uznajemy Jego suwerenne działanie w stworzeniu (Rdz 1:2), wcieleniu (Mt 1:18), w pisemnym objawieniu (2P 1:20-21), i w dziele zbawienia (J 3:5-7).

    Wierzymy, że dzieło Ducha Świętego w tej erze zaczęło się w dniu Pięćdziesiątnicy, kiedy przyszedł On od Ojca, jak obiecał Chrystus (J 14:16-17; 15:26), aby rozpocząć i ukończyć budowanie Ciała Chrystusowego, którym jest Jego kościół (1Kor 12:13). Szeroki zakres Jego boskiego działania obejmuje przekonywanie świata o jego grzechu, o sprawiedliwości i sądzie, przynoszenie chwały Panu Jezusowi Chrystusowi i przemienianie wierzących na podobieństwo Chrystusa (J 16:7-9; Dz 1:5; 2:4; Rz 8:29; 2Kor 3:18; Ef 2:22).

    Wierzymy, że Duch Święty jest nadprzyrodzonym i suwerennym Wykonawcą w odnowie i w chrzcie wszystkich wierzących w Ciało Chrystusa (1Kor 12:13). Duch Święty również mieszka w nich, uświęca, poucza, uzdalnia do służby, i pieczętuje ich aż do dnia odkupienia (Rz 8:9; 2Kor 3:6; Ef 1:13).

    Wierzymy, że Duch Święty jest boskim Nauczycielem, który poprowadził apostołów i proroków do pełnej prawdy, jaką mieli opisać w Bożym objawieniu czyli Biblii (2P 1:19-21). Każdy wierzący od momentu zbawienia posiada zamieszkującą w nim obecność Ducha Świętego, i jest obowiązkiem tych wszystkich narodzonych z Ducha, aby byli wypełnieni Duchem (kontrolowani przez Ducha) (J 16:13; Rz 8:9; Ef 5:18; 1J 2:20, 27).

    Wierzymy, że Duch Święty dostarcza Kościołowi darów duchowych. Duch Święty nie gloryfikuje Samego siebie, ani Swoich darów w sposób ostentacyjny, ale przysparza chwały Chrystusowi poprzez wdrożenie Jego dzieła odkupienia zgubionych oraz budowanie wierzących w najświętszej wierze (J 16:13-14; Dz 1:8; 1Kor 12:4-11; 2Kor 3:18).

    Wierzymy, że w tym względzie, Bóg Duch Święty jest suwerenny w udzielaniu dziś Swych wszystkich darów dla doskonalenia świętych, i że mówienie językami oraz dokonywanie nadprzyrodzonych znaków w pierwszych dniach kościoła miało na celu wskazanie na apostołów i ich uwiarygodnienie jako tych, którzy objawiają boską prawdę, a nigdy nie miało charakteryzować życia wierzących (1Kor 12:4-11; 13:8-10; 2Kor 12:12; Ef 4:7-12; Hbr 2:1-4).

  • Człowiek

    Wierzymy, że człowiek został stworzony przez Boga w sposób bezpośredni i natychmiastowy na Jego obraz i podobieństwo. Człowiek został stworzony jako wolny od grzechu z naturą rozumną, inteligencją, wolą, zdolnością do samo-określenia się i z moralną odpowiedzialnością w stosunku do Boga (Rdz 2:7, 15-25; Jk 3:9).

    Wierzymy, że intencją Boga w stworzeniu człowieka było to, aby człowiek przysparzał Bogu chwały, cieszył się społecznością z Bogiem, żył zgodnie z Jego wolą, i przez to wypełnił cel Boga określony dla człowieka na świecie (Iz 43:7; Kol 1:16; Ap 4:11).

    Wierzymy, że w grzechu nieposłuszeństwa Adama w stosunku do objawionej woli i Słowa Bożego, człowiek utracił swoją niewinność, otrzymał karę śmierci duchowej i fizycznej, stał się obiektem gniewu Boga, stał się z natury zepsuty i bez łaski Bożej, całkowicie niezdolny do wyboru oraz robienia tego, co jest akceptowalne przez Boga. Bezsilny wewnętrznie do tego, aby się samemu odrodzić, człowiek jest zgubiony bez nadziei. Zbawienie człowieka jest więc w całości rezultatem łaski Boga poprzez odkupieńcze dzieło Pana Jezusa Chrystusa (Rdz 2:16-17; 3:1-19; J 3:36; Rz 3:23; 6:23; 1Kor 2:14; Ef 2:1-3; 1Tm 2:13-14; 1J 1:8).

    Wierzymy, że ponieważ wszyscy ludzie wywodzą się z Adama, natura zepsuta grzechem Adama została przeniesiona na wszystkich ludzi wszystkich wieków, za wyjątkiem Jezusa Chrystusa. Wszyscy ludzie są przez to grzesznikami z natury, z wyboru, i przez boskie orzeczenie (Ps 14:1-3; Jr 17:9; Rz 3:9-18, 23; 5:10-12).

  • Zbawienie

    Wierzymy, że zbawienie jest całkowicie z łaski Bożej na podstawie odkupienia Jezusa Chrystusa, zasługi Jego przelanej krwi, a nie na podstawie ludzkich zasług czy uczynków (J 1:12; Ef 1:7; 2:8-10; 1P 1:18-19).

    ODRODZENIE

    Wierzymy, że odrodzenie jest nadprzyrodzonym dziełem Ducha Świętego, przez które nadana jest boska natura i boskie życie (J 3:3-7; Tt 3:5). Jest ono natychmiastowe i dokonane wyłącznie mocą Ducha Świętego przy udziale Słowa Bożego (J 5:24), gdy skruszony grzesznik, uzdolniony przez Ducha Świętego, reaguje z wiarą na boską obietnicę zbawienia. Prawdziwe odrodzenie manifestuje się owocami godnymi upamiętania pokazanymi w prawości postawy i zachowania. Dobre uczynki są właściwym dowodem i owocem odrodzenia (1Kor 6:19-20; Ef 2:10), a wierzący doświadcza ich w stopniu, w jakim poddaje się kontroli Ducha Świętego w swoim życiu poprzez wierne posłuszeństwo Słowu Bożemu (Ef 5:17-21; Flp 2:12b; Kol 3:16; 2P 1:4-10). To posłuszeństwo powoduje, że wierzący coraz bardziej upodabnia się do wizerunku naszego Pana Jezusa Chrystusa (2Kor 3:18). To upodobnienie osiąga swój punkt kulminacyjny w momencie osiągnięcia przez wierzącego chwały przy przyjściu Chrystusa (Rz 8:17; 2P 1:4; 1J 3:2-3).

    WYBRANIE

    Wierzymy, że wybranie jest aktem Bożym, przez który Bóg, przed założeniem świata, wybrał w Chrystusie tych, których łaskawie odradza, zbawia i uświęca (Rz 8:28-30; Ef 1:4-11; 2Tes 2:13; 2Tm 2:10; 1P 1:1-2).

    Wierzymy, że suwerenny wybór nie stoi w sprzeczności ani nie neguje odpowiedzialności człowieka, żeby się upamiętać i zaufać Chrystusowi jako Zbawicielowi i Panu (Ez 18:23, 32; 33:11; J 3:18-19, 36; 5:40; Rz 9:22-23; 2Tes 2:10-12; Ap 22:17). Jednakże, ponieważ suwerenna łaska zawiera w sobie sposób otrzymania daru zbawienia jak i sam dar, suwerenny wybór w rezultacie przyniesie to, co Bóg ustala. Wszyscy ci, których Ojciec powołuje do Siebie, przyjdą w wierze, a wszystkich tych, którzy przychodzą w wierze, Ojciec przyjmie (J 6:37-40, 44; Dz 13:48; Jk 4:8).

    Wierzymy, że niezasłużona łaska, której Bóg udziela całkowicie zdeprawowanym grzesznikom, nie jest związana z żadną inicjatywą z ich strony czy z Bożym przewidywaniem, co oni mogliby zrobić z ich własnej woli, lecz pochodzi wyłącznie z suwerennej Bożej łaski i miłosierdzia (Ef 1:4-7; Tt 3:4-7; 1P 1:2).

    Wierzymy, że nie można postrzegać tego wyboru jako opartego tylko na abstrakcyjnej suwerenności. Bóg jest prawdziwie suwerenny, ale realizuje tę suwerenność w harmonii z innymi Jego atrybutami, zwłaszcza z Jego wszechwiedzą, sprawiedliwością, świętością, mądrością, łaską, i miłością (Rz 9:11-16). Ta suwerenność będzie zawsze wywyższać wolę Bożą w sposób całkowicie zgodny z Jego charakterem, jak to zostało objawione w życiu naszego Pana Jezusa Chrystusa (Mt 11:25-28; 2Tm 1:9).

    USPRAWIEDLIWIENIE

    Wierzymy, że usprawiedliwienie przed Bogiem jest aktem Bożym (Rz 8:33), przez który uznaje On za sprawiedliwych tych, którzy przez wiarę w Chrystusa, upamiętują się od swoich grzechów (Łk 13:3; Dz 2:38; 3:19; 11:18; Rz 2:4; 2Kor 7:10; Iz 55:6-7) i wyznają Go jako suwerennego Pana (Rz 10:9-10; 1Kor 12:3; 2Kor 4:5; Flp 2:11). To usprawiedliwienie leży poza jakąkolwiek cnotą czy dziełem człowieka (Rz 3:20; 4:6), obejmuje przypisanie naszych grzechów Chrystusowi (Kol 2:14; 1P 2:24) i przypisanie sprawiedliwości Chrystusa nam (1Kor 1:30; 2Kor 5:21). W ten sposób Bóg może być “sprawiedliwym i usprawiedliwiającym tego, który wierzy w Jezusa” (Rz 3:26).

    UŚWIĘCENIE

    Wierzymy, że każdy wierzący jest oddzielony dla Boga przez usprawiedliwienie i dlatego jest uznany za świętego i identyfikowany jako święty. To uświęcenie jest statusowe i natychmiastowe i nie powinno być mylone ze stopniowym uświęcaniem. Uświęcenie to dotyczy położenia wierzącego, a nie jego obecnego postępowania albo stanu (Dz 20:32; 1Kor 1:2, 30; 6:11; 2Tes 2:13; Hbr 2:11; 3:1; 10:10, 14; 13:12; 1P 1:2).

    Wierzymy, że przez działanie Ducha Świętego istnieje też stopniowe uświęcanie, przez które stan wierzącego jest sprowadzany bliżej do statusu jaki wierzący ma wobec Boga dzięki ofierze Chrystusa. Przez posłuszeństwo Słowu Bożemu i udzielenie mocy przez Ducha Świętego wierzący jest w stanie prowadzić życie we wzrastającej świętości zgodnie z wolą Bożą, stając się coraz bardziej podobnym do naszego Pana Jezusa Chrystusa (J 17:17, 19; Rz 6:1-22; 2Kor 3:18; 1Tes 4:3-4; 5:23). W tym względzie uczymy, że każda zbawiona osoba jest zaangażowana w codzienny konflikt, gdzie nowe stworzenie w Chrystusie prowadzi walkę z cielesnością, ale adekwatne zabezpieczenie zwycięstwa jest zapewnione przez moc mieszkającego w nim Ducha Świętego. Walka ta, niemniej jednak, pozostaje z wierzącym przez całe ziemskie życie i nigdy nie jest całkowicie zakończona. Wszelkie twierdzenia o wyeliminowaniu grzechu w tym życiu są niebiblijne. Wyeliminowanie grzechu nie jest możliwe, lecz Duch Święty rzeczywiście zabezpiecza zwycięstwo nad grzechem (Gal 5:16-25; Ef 4:22-24; Flp 3:12; Kol 3:9-10; 1P 1:14-16; 1J 3:5-9).

    BEZPIECZEŃSTWO I PEWNOŚĆ ZBAWIENIA

    Wierzymy, że wszyscy odkupieni, raz zbawieni, są utrzymywani mocą Bożą i w ten sposób są bezpieczni w Chrystusie na zawsze (J 5:24; 6:37-40; 10:27-30; Rz 5:9-10; 8:1, 31-39; 1Kor 1:4-8; Ef 4:30; Hbr 7:25; 13:5; 1 P 1:5; Jud 24).

    Wierzymy, że przywilejem wierzących jest radowanie się z pewności ich zbawienia dzięki świadectwu Słowa Bożego, które jednakże, zdecydowanie zabrania korzystania z wolności chrześcijańskiej jako sposobności do grzesznego życia i cielesności (Rz 6:15-22; 13:13-14; Ga 5:13, 25-26; Tt 2:11-14).

    ODDZIELENIE

    Wierzymy, że w Starym i Nowym Testamencie nawołuje się jasno do oddzielenia od grzechu i że Pismo jasno wskazuje, że w dniach ostatecznych nasilą się zjawiska odstępstwa i życia światowego.

    Wierzymy, że z powodu naszej głębokiej wdzięczności za niezasłużoną łaskę Boga nam okazaną i ponieważ nasz wspaniały Bóg jest tak godzien naszego całkowitego poświęcenia, wszyscy zbawieni powinni żyć w taki sposób, aby zademonstrować naszą uwielbiającą miłość do Boga po to, aby nie przynosić w niczym ujmy naszemu Panu i Zbawicielowi. Również uczymy, ze oddzielenie się od religijnego odstępstwa oraz światowych i grzesznych praktyk jest nakazane nam przez Boga (Rz 12:1-2, 1Kor 5:9-13; 2Kor 6:14-7:1; 1 J 2:15-17; 2 J 9-11).

    Wierzymy, że wierzący powinni być oddzieleni w naszym Panu Jezusie Chrystusie (2Tes 1:11-12; Hbr 12:1-2) i potwierdzamy, że życie chrześcijańskie jest życiem posłusznej prawości, która odzwierciedla naukę Błogosławieństw (Mt 5:2-12) i nieustanne dążenie do świętości (Rz 12:1-2; 2Kor 7:1; Hbr 12:14; Tt 2:11-14; 1J 3:1-10).

  • Kościół

    Wierzymy, że widzialny kościół Chrystusa, to kongregacja osób ochrzczonych chrztem świadomym na wyznanie wiary, złączonych ze sobą przez przymierze wiary i społeczność w ewangelii; zachowująca ustanowienia Chrystusa (Chrzest i Pamiątka Wieczerzy); zarządzana Jego zasadami; i używająca darów, praw i przywilejów poszczególnych członków dla jej budowania i chwały Bożej; jedynymi biblijnymi urzędami w kościele, są Starsi (pastorzy) oraz Diakoni, których kwalifikacje i obowiązki są zdefiniowane w Piśmie.

    1 Kor 1:1-3; Mat 18:17; Dz 5:11; Dz 8:1; Dz 11:21-23; 1 Kor 4:17; 1 Kor 14:23; 3 Jana 9; 1 Tym 3:5; Dz 2:41-42; 2 Kor 8:5; Dz 2:27; 1 Kor 5:12-13; 1 Kor 11:2; 2 Tes 3:6; Rzym 16:17-20; 1 Kor 11:23-24; Mat 18:15-20; 1 Kor 5:6; 2 Kor 2:17; 1 Kor 4:17; Mat 28:20; Jan 14:15; Jan 15:12; 1 Jan 14:21; 1 Tes 4:2; 2 Jan 6; Gal 6:2; Efez 4:7; 1 Kor 14:12; Filip 1:1; Dz 14:23; Dz 15:22; 1 Tym 3; Tyt 1.

    Wierzymy, że chrześcijański chrzest to zanurzenie w wodze osoby wierzącej, w imieniu Ojca, Syna i Ducha Świętego; by w sposób zgodny z Pismem, uroczysty i piękny wyrazić naszą wiarę w ukrzyżowanego, złożonego w grobie i zmartwychwstałego Zbawiciela, oraz jej efekty w postaci nasza śmierć dla grzechu i zmartwychwstania do nowego życia; wierzymy, że chrzest jest warunkiem udziału w przywilejach społeczności kościoła, i Pamiątce Wieczerzy Pańskiej; podczas której to, członkowie kościoła, spożywając chleb i wino, upamiętniają ofiarną miłość Chrystusa; Pamiątka Wieczerzy powinna być poprzedzona szczerym badaniem samego siebie.

    Dz 8:36-39; Mat 3:5-6; Jan 3:22-23; Jan 4:12; Mat 28:19-20; Mar 16:16; Dz 2:38; Dz 8:12; Dz 16:32-34; Dz 18:8; Dz 10:47-48; Gal 3:26-28; Rzym 6:4; Kol 2:12; 1 Piotra 3:20-21; Dz 22:16; Dz2:41-42; 1 Kor 11:26; Mat 26:26-29; Mar 14:22-25; Łuk 22:14-20; 1 Kor 11:28; 1 Kor 5:1-8; 1 Kor 10;3-32; 1 Kor 11:17-32; Jan 6:26.

    Wierzymy w rozdział państwa od kościoła, oraz że władza świecka jest przez Boga ustanowiona, dla dobra i porządku społeczeństwa; oraz że, należy modlić się o władze i przełożonych, szanować ich i być wobec nich posłusznym; z wyjątkiem spraw które są sprzeczne z wolą naszego Pana Jezusa Chrystusa, który jest jedynym Panem sumienia i Królem królów całej ziemii.

    Rzym 13:1-7; V Mojż 16:18; II Sam 23:3; II Mojż 18:23; Jer 30:21; Mat 22:21; Tyt 3:1; 1 Piotra 2:13; 1 Tym 2:1-4; Dz 5:29; Mat 28; Dan 3:15-18; Dan 6:7-10; Dz 4:18-20; Mat 23:10; Rzym 14:4; Obj 19:16; Ps 72:11; Ps 2; Rzym 14:9-13

  • Rzeczy Ostateczne

    Wierzymy, że koniec świata takim jakim go znamy, zgodnie z zapowiedzią Pisma nadejdzie; że w Dniu Ostatecznym Jezus zstąpi z nieba i wzbudzi z grobów zmarłych na ostateczny sąd; że, w tym dniu będzie miało miejsce wieczne odseparowanie; że, potępieni będą skazani na wieczną karę, a usprawiedliwieni dostąpią niekończącej się radości; że, Sąd ten utwierdzi ostateczny stan ludzi w niebie lub w piekle, na zasadach Bożej sprawiedliwości.

    1 Piotra 4:7; 1 Kor 7:29-31; Hebr 1:10-12; Mat 24:35; 1 Jana 2:17; Mat 28:20; Mat 13:39-40; 2 Piotra 3:3-13; Dz 1:11; Obj 1:7; Hebr 9:28; Dz 3:21; 1 Tes 4:13-18; 1 Tes 5:1-11; Dz 24:15; 1 Kor 15:12-58; Łuk 14:14; Dan 12:2; Jan 5:28-29; Jan 6:40; Jan 11:25-26; 2 Tym 1:10; Dz 10:42; Mat 13:49; Mat 13:37-43; Mat 24:30-31; Mat 25:31-46; Obj 22:11; 1 Kor 6:9-10; Mar 9:43-48; 2 Piotra 2:9; Jud 7; Filip 3:19; Rzym 6:23; 2 Kor 5:10-11; Jan 4:36; 2 Kor 4:18; Rzym 3:5-6; 2 Tes 1:6-12; Hebr 6:1-2; 1 Kor 4:5; Dz 17:31; Rzym 2:2-16; Obj 20:11-12; 1 Jana 2:28; 1 Jana 4:17; 2 Piotra 3:11-12.

background

Zapraszamy na nasze nabożeństwa do Miejskiej Biblioteki Publicznej w Bornem Sulinowie, ul. Szpitalna 1, w sali wystawowej, na 1-wszym piętrze.

E: borne.baptysci@gmail.com

Jeśli masz pytania, napisz do nas, a postaramy się odpowiedzieć jak najszybciej.